Zawieraniu ślubu towarzyszą różnego typu zwyczaje, które są odmienne zależnie od kręgu kulturowego, z jakiego wywodzą się małżonkowie. Obecnie w tradycji polskiej pojawiły się nowe zwyczaje, jak np. lista prezentów ślubnych, strojenie samochodu dowożącego parę młodych do kościoła czy urzędu stanu cywilnego, sesja fotograficzna pary małżeńskiej, a podczas uroczystości weselnej w kolejności: powitanie pary młodych chlebem i solą, wypicie lampki szampana i stłuczenie kieliszków na szczęście, przątanie potłuczonego szkła jako symboliczne wejście w domowe obowiązki małżeńskie, publiczne całowanie się, czemu towarzyszą okrzyki gości gorzko, gorzko przed spożyciem obiadu (często także po obiedzie), rozpoczęcie libacji alkoholowej z pierwszymi toastami za zdrowie czy pomyślność młodej pary, krojenie tortu weselnego przez młodą parę, oczepiny, poprawiny. Ostatnio pojawił się też zwyczaj urządzania wesel bez alkoholu.

Bardzo ważne podczas trwania uroczystości ślubnych a potem także weselnych są przeróżne symbole, z czasem jednak maleje ich ilość, większość z nich praktycznie zanikła, a większość z nich uznaje się jeszcze tylko we wiejskich miasteczkach. Ale wiele z nich także na pewno nigdy nie zaniknie, miejmy taką nadzieję, takie symbole jak choćby rzut bukietem przez pannę młodą za plecy, czy pocałunek. Wesele też jest zasypane symboliką, choćby takie całowanie i towarzyszące mu okrzyki "gorzko!, gorzko!" sam dokładnie nie wiem nigdy o co w tym chodzi, dlaczego właśnie "gorzko".

U Słowian (przed wpływami chrześcijaństwa) jako forma zawarcia związku małżeńskiego funkcjonował rytuał zwany swaćbą. Współcześnie ślub to uroczystość, podczas której przyszli małżonkowie obiecują sobie miłość, wierność i uczciwość małżeńską oraz, że nie opuszczą siebie aż do śmierci. Ślub może mieć charakter: cywilny - zw. ślubem cywilnym, porcelana w urzędzie stanu cywilnego lub wyznaniowy - mający jednocześnie moc prawną lub też pozbawiony takiego następstwa. Ormianka pracowita jasno oznajmia nieprzyzwoite cuda.